Stevan Mokranjac je jedan od najznačajnijih srpskih kompozitora do danas.
Rođen je u Negotinu 1856. godine, umro u Skoplju 1914.

Njegove svetovne i duhovne horske kompozicije utkane su u kulturno i muzičko nasleđe naše zemlje i postale su deo istorije ali i svakodnevne muzičke prakse, inspirativan za mlađe stvaraoce i izvođače.

Stevan Stojanović Mokranjac je bio horovođa i pedagog. Uzdizao i organizovao muzički život u Beogradu posle uspešnih studija muzike u Rimu i Lajpcigu; Osnovao muzičku školu Mokranjac 1899. koja i danas postoji i bio njen prvi direktor i profesor teorijskih predmeta.

Isklučivo je vokalni kompozitor,stvarao je na području svetovne i crkvene horske muzike.
(najpoznatija dela 15 rukoveti koje su nastale u rasponu od 26 godina! od 1883-1909.)

Rukoveti predstavljaju vrstu horskih svita inspirisanih folklorom različitih krajeva južnoslovenskog podneblja. Na melodijama i ritmovima iz Srbije i Makedonije nastale su najlepše rukoveti od kojih Deseta, sa temom" Biljana platno beleše" predstavlja sam vrhunac Mokranjčevog stvaralaštva. Rukoveti sa Kosova , iz Crne Gore i iz Bosne, zajedno sa Primorskim napjevima i originalnom horskom kompozicijom (minijaturom) "Kozar" čine osnovu njegovog svetovnog horskog stvaralaštva. Od duhovnih dela pisanih u pravoslavnoj tradiciji i danas su deo koncertnog repertoara Opelo u fis-molu, Liturgija.

Postavivši temelje etnomuzikologije beleženjem preko 300 narodnih melodija iz raznih krajeva zemlje, Mokranjac je otvorio puteve i drugim raznovrsnim delatnostima: bio je istaknuti dirigent Beogradskog pevačkog društva sa kojim je putovao po zemlji i inostranstvu (Rusija, Turska, Bugarska), osnovao je Gudački kvartet u kome je i sam svirao (1889) i zajedno sa Cvetkom Manojlovićem i Stanislavom Biničkim postavio je temelje srpskoj muzičkoj pedagogiji, osnivajući Srpsku muzičku školu (1899.)